Hallo, ik ben Merel en ik ben verslaafd. Vanmorgen had ik het even moeilijk, heel moeilijk. Ik zal je vertellen wat er is gebeurd: De dag begon heel gewoon met een ontbijtje, maar daar ontstond helaas al meteen het probleem... Mijn lief had een potje paté gekocht. Ja niet zomaar paté, maar zo'n chique met een lapje stof op het dekseltje met een elastiekje erom. Het was een groen geruiten lapje, in een cirkel geknipt, van zo ongeveer 11 cm in doorsnede. Zucht. Slik. Het was polyester (ik weet het zeker) het voelde hard en was erg los geweven, daardoor ook doorzichtig. Zucht...
Het voelde echt heel stug en hard.... Ik ... ik kon het bijna niet over mijn hart verkrijgen, maar... toch heb ik het in de prullenbak gegooid. Aaah, daar lag het bovenop, nog niet vies, ik had er moeite mee om het daar zo te zien liggen. Toch was ik sterk: ik heb het er niet weer uit genomen. Nee, ik heb het er niet weer uit gepakt. Ik heb er de inhoud van de vuile kattenbak op uitgestort! En toen heb ik gauw de zak verschoond en de volle zak, met het lapje, heb ik weggebracht.
Zo, dat ben ik kwijt. Dacht ik, maar ik heb er wel moeite mee hoor, ik moest er de hele dag maar aan denken, aan dat afgedankte lapje. Volgende keer koopt ie maar mooi paté in een blikje!
Kijk zo heb ik mij geprobeerd af te leiden van de gedachten:
De ene verslaving verdrijven met de andere, hm, heerlijk thee, chocolade en schuim.
En ah, gelukkig, heerlijk, genieten, stapels en stapels met andere lapjes en naaigerei en dan maar lekker aan de gang :-)
Ik moet natuurlijk wel voldoende dingetjes bij me hebben hè als ik een dagje bij mijn lief ga werken, want tsja ik zou maar eens net zin hebben in dít terwijl ik alleen dát bij me heb... Zo nu nog even een hartje quilten.
Groetjes,
Merel
Posts
